فرودگاه امام و صدات در چمدان...

فرودگاهها جاهای عجیبی هستند! یکطرف سالن یکنفر پشت شیشه با گل ایستاده و لبخند میزند؛ طرفی دیگر یک نفر بغض قورت میدهد و میمیرد و زنده میشود! یک طرف یک نفر برای آیندهی آمده نقشه میکشد؛ طرفی دیگر یک نفر آیندهاش را به باد میدهد... فرودگاهها جاهای عجیبی هستند! جایی که بوسههای زیادی دیده اما یک بوسه شور بوده و بوسهی دیگر طعم رژ گیلاسی لبهای معشوقی قدیمی! فرودگاه... وصالگاه... جداییگاه...  . پ.ن: تیتر مصرعی از سیدمهدی موسوی